Skip to content

Gra, która uczy opowiadać

Uwaga długi post! Najpierw o żydowskich dzieciach, a potem meritum o opowieściach i tych cytatach na zdjęciu 😉
Wiecie, dzisiaj usłyszałem taką historyjkę o tym jak uczono dzieci w starożytnym Izraelu. Okazuje się, że nie uczono ich tak jak u nas. To znaczy, jeśli dziecko ma się nauczyć, że 2+2=4, to nie mówiło się mu, że tak jest i już, bo wtedy ono by tego nie zapamiętało i niczego się nie nauczyło. Mówiło się do dziecka, że jeśli ktoś je kiedyś zapyta ile to jest dwa dodać dwa, to zawsze ma odpowiadać cztery. I potem zadawało się mu pytanie, ile to 2+2?
Cztery! Dobrze!
 
I pomyślałem, jak to dobrze pokazuje sposób uczenia się, ale taki prawdziwy i głęboki. Jak to mówił Konfucjusz „Powiedz mi, a zapomnę. Pokaż, a zapamiętam. Daj mi zrobić, a się nauczę.”
Czy jakoś tak 😉
 
Do pełnego szczęścia brakuje tylko trenerskiego cyklu Kolba i samodzielnego wyciągania wniosków.
 
I tu przechodzimy do meritum postu, czyli nauki dobrego opowiadania historii, nauki prezentacji, opowiadania o sobie i inspirowania innych.
Jeżeli mieliście tak kiedyś, że czytacie mnóstwo materiałów, chłoniecie książki jak gąbka, staracie się nawet naśladować najlepszych mistrzów w tym, co robią, a wszystko idzie jakoś tak… powoli i z wielkim trudem, to mam dla Was nowinę – robiliście to źle. Wręcz fatalnie. Ale…
 
Jest rozwiązanie!
Można nauczyć się i przyswoić sobie dobre opowiadanie historii z pasją przez: działanie, samodzielne wyciąganie wniosków i natychmiastowy progress! Jak? Korzystając z odpowiednich narzędzi szkoleniowych, na przykład gier edukacyjnych dla dorosłych.
 
Jedną taką grę, uczącą opowiadać z pasją, zrobiłem samemu i chciałbym Wa na nią zaprosić. Ci ludzie ze zdjęcia już w nią grali i cytaty, to ich oceny rozgrywki. Czujesz, że chcesz poprawić swój sposób opowiadania i mówienia historii do innych?
Zapisz się na następną sesję, póki są tańsze bilety: http://podroznicy.evenea.pl/ (swój egz. gry dostaniesz też dla siebie)
 
Widzimy się?
Published inbiznesBlogGry